اصل کدخوان تصویری

اصل کار ‌کدخوان ویژوال عمدتاً مبتنی بر فناوری پردازش تصویر و فناوری یادگیری ماشین است. کدخوان تصویری داده های تصویر بارکد یا کد QR را از طریق دوربین یا سنسور تصویر به دست می آورد و سپس از فناوری پردازش تصویر برای تجزیه و تحلیل این تصاویر استفاده می کند و در نهایت اطلاعات بارکد یا کد QR را تشخیص می دهد. مراحل مشخص به شرح زیر است:

‌گرفتن تصویر: کدخوان تصویری از دوربین یا حسگر تصویر برای گرفتن تصویر بارکد یا کد QR استفاده می‌کند. نور از طریق لنز وارد دوربین می شود و هر پیکسل شدت نور را حس کرده و آن را به سیگنال شارژ تبدیل می کند. ‌پردازش تصویر: تصویر گرفته شده به سیگنال دیجیتال تبدیل شده و در حافظه دوربین ذخیره می‌شود. سپس این سیگنال های دیجیتال برای پردازش و تجزیه و تحلیل تصویر به CPU داخلی دوربین منتقل می شود. مراحل پردازش شامل تقویت، فیلتر کردن، تشخیص لبه، باینریزه کردن و غیره برای بهبود نسبت سیگنال به نویز سیگنال، حذف نویز و تداخل و استخراج اطلاعات رمزگذاری شده در بارکد یا کد QR است. رمزگشایی و شناسایی: پس از پردازش سیگنال، اطلاعات رمزگذاری شده استخراج شده برای رمزگشایی و شناسایی به رمزگشا ارسال می شود. رمزگشا اطلاعات رمزگذاری شده را با توجه به قوانین رمزگذاری بارکد یا کد QR (مانند یک استاندارد رمزگذاری خاص) به متن، اعداد یا دستورالعمل های قابل خواندن تبدیل می کند.

خروجی داده‌ها: داده‌های رمزگشایی شده از طریق رابط خروجی بارکدخوان (مانند USB، RS232 و غیره) به رایانه، دستگاه تلفن همراه یا دستگاه پایانه دیگر ارسال می‌شوند. این دستگاه های ترمینال می توانند داده ها را برای دستیابی به عملکردهایی مانند شناسایی خودکار، ورود اطلاعات، مدیریت موجودی و غیره پردازش کنند.

از مزایای بارکدخوان های بصری می توان به دقت و حساسیت بالا اشاره کرد که عمدتاً به دلیل استفاده از فناوری پردازش تصویر و یادگیری ماشینی آن است.